Ga naar inhoud
  • BTC $63.747 −0,5%
  • ETH $1.806 +0,6%
  • SOL $74,92 +0,7%
  • BNB $592,67 +0,5%
  • XRP $0,9899 +0,2%
  • DOGE $0,0597 +0,4%
  • ADA $0,1559 +1,0%

L’Europa alla guerra delle stablecoin: perché rischiamo di perdere un altro treno nell’innovazione finanziaria De Europese strijd om stablecoins: waarom we het risico lopen om opnieuw een trein in financiële innovatie te missen

La regelgeving van de EU duwt de giganten van de stablecoin naar de VS, waardoor Europese gebruikers in een soort digitale limbo achterblijven.

europa stablecoin

De regolamentazione UE duwt de giganten van de stablecoin richting de VS, waardoor Europese gebruikers in een soort digitale limbo achterblijven.

Het ecosysteem van cryptocurrencies bevindt zich in een cruciale fase van het reguleringsproces die de toekomst ervan voor de komende decennia zou kunnen bepalen. Centraal in dit proces staan de stablecoins, cryptocurrencies die zijn gekoppeld aan stabiele waarden zoals de dollar of de euro: een inmiddels essentiële infrastructuur van de gehele crypto-markt, met meer dan 160 miljard dollar aan kapitalisatie. 

De regelgevende benaderingen van de EU en de VS staan tegenover elkaar: rigide de Europese van MiCAR, flexibeler de Amerikaanse GENIUS Act. Een wedstrijd die Europa lijkt al te hebben verloren.

De Europese regelgevende muur: MiCAR en zijn rigiditeiten

Met de inwerkingtreding van de verordening MiCAR was de impact op stablecoins in de Europese Unie onmiddellijk en ontwrichtend: verschillende exchanges hebben de delisting van Tether (USDT), de grootste stablecoin ter wereld, van hun lijsten voor Europese klanten aangekondigd.

“Terwijl gebruikers nog steeds USDT kunnen aanhouden, wordt het direct omwisselen voor euro’s of het gebruiken op platforms die voldoen aan de EU-regelgeving moeilijk of onmogelijk”,

heeft Brave New Coin gerapporteerd, waarbij het praktische effect van een regelgeving wordt benadrukt die, hoewel bedoeld ter bescherming, aanzienlijke barrières creëert voor Europese investeerders.

De MiCAR heeft de stablecoin in twee categorieën verdeeld: de E-Money Token (EMT), gekoppeld aan een enkele officiële valuta, en de Asset-Referenced Token (ART), verbonden aan manden van activa. Het punt is dat voor beide zulke strenge eisen zijn opgelegd dat veel operators de Europese markt hebben verlaten.

“De EU zegt dat als je stablecoin wilt gebruiken om crypto te kopen en DeFi-dingen te doen, ga je gang. Maar als je stablecoin wilt gebruiken om goederen en diensten zoals koffie of huur te betalen, dan moet je stablecoin in Euro gebruiken”, 

heeft Ledger Insights samengevat en de logica van monetaire soevereiniteit achter de Europese beperkingen uitgelegd.

De ketenen die innovatie en ontwikkeling verstikken

De MiCAR legt een reeks beperkingen op die de werking voor wereldwijde emittenten van stablecoin prohibitief maken:

1. Kwantitatieve limieten voor gebruik: de uitgifte moet stoppen wanneer het gebruik als ruilmiddel meer dan 1 miljoen dagelijkse transacties en 200 miljoen euro overschrijdt – belachelijke cijfers in een markt waar Tether dagelijks tussen de 15 en 67 miljard dollar verhandelt.

2. Vereisten voor lokalisatie van reserves: voor EMT moet ten minste 60% van de reserves worden aangehouden bij Europese banken; voor ART ten minste 30%. Dit dwingt de emittenten om het wereldwijde beheer van hun reserves te fragmenteren.

3. Beperkingen op toegestane instrumenten: De reserves kunnen alleen worden geïnvesteerd in uiterst conservatieve instrumenten, met beperkingen die verder gaan dan die welke worden toegepast op traditionele banken.

4. Quasi-bancair vergunningsregime: De emittenten moeten complexe vergunningsprocessen doorlopen en een dubbele toezichtsniveau ondergaan waarbij zowel Europese autoriteiten (ABE, ESMA) als nationale autoriteiten (in Italië, Banca d’Italia en Consob) betrokken zijn.

5. Complexe crisisbeheersingsprocedures: In geval van problemen moeten de emittenten procedures volgen die zijn overgenomen uit de bankregulering, inclusief de mogelijkheid van buitengewone administratie en gedwongen administratieve liquidatie.

Het geval Tether: de weerstand van de gigant

De reactie van Tether op de Europese eisen was emblematisch. Paolo Ardoino, CEO van het bedrijf, toonde een wezenlijke desinteresse voor de aanpassing aan de Europese regelgeving, en gaf er de voorkeur aan zich te concentreren op minder gereguleerde en winstgevendere markten zoals de Aziatische en Latijns-Amerikaanse.

Aan de andere kant is het natuurlijk dat er geen interesse is om een bedrijfsmodel radicaal te wijzigen voor een markt die slechts een fractie vertegenwoordigt van de wereldwijde operaties van een bedrijf, dat meer dan 100 miljard dollar aan stablecoin in omloop beheert.

Questa scelta ha conseguenze immediate per gli utenti europei, che si trovano progressivamente tagliati fuori dall’accesso alla più liquida delle stablecoin, con ripercussioni sulla loro capacità di operare efficacemente nel wereldwijde crypto markt.

De Amerikaanse benadering: de GENIUS Act en de weg van flexibiliteit

Aan de andere kant van de Atlantische Oceaan volgen de VS een radicaal andere benadering. De GENIUS Act (Guiding and Establishing National Innovation for US Stablecoins Act), onlangs goedgekeurd door de Senaat met brede bipartij steun (66-32), schetst een meer evenwichtig en pragmatisch regelgevend kader.

De verschillen met het Europese model zijn substantieel:

1. Brede en inclusieve definitie: de GENIUS Act definieert de “payment stablecoin” op een voldoende flexibele manier om verschillende operationele modellen te omvatten, zonder de rigide Europese categorisaties.

2. Gediversifieerd autorisatiesysteem: er zijn drie verschillende autorisatietrajecten voorzien (federaal niet-bancair, dochteronderneming van deposito-instellingen, staatsniveau), die zijn afgestemd op de verschillende behoeften en de verschillende groottes van de operators.

3. Flexibelere reservevereisten: de 1:1 dekkingsverplichting blijft bestaan, maar er wordt een breder scala aan activa in de reserves toegelaten, inclusief treasury bills en terugkoopovereenkomsten.

4. Afwezigheid van kwantitatieve limieten: er worden geen willekeurige plafonds opgelegd aan het gebruik van stablecoin, waardoor een organische groei van de markt wordt bevorderd.

5. Grotere bescherming in geval van insolventie: houders van stablecoin krijgen een absoluut voorrecht op vorderingen in geval van faillissement van de uitgever, wat een betere bescherming biedt dan het Europese model.

Kortom, deze benadering streeft ernaar om veiligheid te creëren zonder de innovatie en de ondernemingszin te verstikken.

De gevolgen voor de Europese markt: een gefragmenteerd ecosysteem

De facto uitsluiting van wereldwijde stablecoin zoals Tether van de gereguleerde Europese markt heeft al tastbare effecten:

1. Vermindering van liquiditeit: de Europese exchanges, gedwongen om de tradingparen met USDT te verwijderen, zien de beschikbare liquiditeit voor hun gebruikers aanzienlijk afnemen.

2. Toename van de transactiekosten: de fragmentatie van de markt leidt tot bredere spreads en hogere kosten voor de Europese operators.

3. Migratie naar niet-gereguleerde platforms: de meer ervaren gebruikers verplaatsen zich naar niet-Europese exchanges of DeFi-oplossingen om toegang te blijven houden tot wereldwijde stablecoin.

4. Concurrentienadeel: de Europese startups in de fintech- en cryptosector worden geconfronteerd met regelgevende barrières die hun Amerikaanse concurrenten niet hoeven te overwinnen.

Zoals Brave New Coin heeft opgemerkt, vindt er een ware “grote exodus van niet-conforme stablecoins” plaats van de Europese markt, wat mogelijk de adoptie van in de EU inheemse stablecoins, gekoppeld aan de euro, zou kunnen verhogen. Maar deze laatste zouden toch beperkt zijn door een beperkter Europees ecosysteem en zouden mogelijk nooit de liquiditeit en wereldwijde verspreiding van de dollaralternatieven bereiken.

Het D.Lgs. 129/2024: een geheel Italiaanse complexiteit

In Italië heeft het D.Lgs. 129/2024, dat op 14 september 2024 in werking is getreden, de MiCAR geïmplementeerd door een dubbel toezichtssysteem te creëren waarbij de Banca d’Italia en Consob betrokken zijn. Alsof de intrinsieke complexiteit van de Europese regelgeving nog niet genoeg was, voegt deze gelaagdheid van regelgeving extra complexiteit toe voor de operators, die met twee verschillende autoriteiten moeten communiceren en de kosten van juridische compliance zien stijgen.

Nu bepaalt het decreet dat “aan de Banca d’Italia bevoegdheden worden toegekend voor prudentieel toezicht en crisisbeheer voor de emittenten van ART en EMT, terwijl de Consob verantwoordelijk is voor de bevoegdheden met betrekking tot transparantie, correctheid van gedrag en ordelijk verloop van de onderhandelingen”.

Dit introduceert een verdeling van bevoegdheden met onduidelijke grenzen, wat het risico met zich meebrengt van interpretatieve onzekerheden en de al aanzienlijke compliancekosten kan verhogen.

Er moet rekening worden gehouden met het feit dat de omvang van deze lasten, die bijzonder zwaar zijn voor startups en kleine operators, die meestal dynamisch en creatief zijn, bijdraagt aan het beperken van hun toegang tot de markt en het risico vergroot dat Italië en Europa aan de zijlijn blijven van innovatie in de sector van stablecoin en, meer in het algemeen, van digitale financiën.

Monetaire soevereiniteit vs innovatie en openheid van de markt: een vals dilemma?

De vergelijking tussen de Europese en de Amerikaanse benadering benadrukt diepgaande verschillen in regelgevende filosofieën: Europa verklaart de bescherming van zijn monetaire soevereiniteit en financiële stabiliteit te verkiezen; de Verenigde Staten balanceren de bescherming van consumenten met de bevordering van financiële innovatie.

Is deze tegenstelling echt noodzakelijk? Zou de Europese monetaire soevereiniteit echt worden bedreigd door een flexibelere benadering van stablecoin? Of loopt Europa eerder het risico gemarginaliseerd te worden door de rigide regelgeving in een cruciale sector van financiële innovatie?

De keuze van Tether om de facto de gereguleerde Europese markt te verlaten, suggereert dat de huidige beperkingen contraproductief zouden kunnen zijn. De niet al te impliciete boodschap is dat de Europese markt niet belangrijk genoeg is om een radicale herstructurering van het operationele model van een wereldwijde leider in de sector te rechtvaardigen.

Welk toekomst voor de Europese stablecoin?

Terwijl de Verenigde Staten zich lijken te positioneren als de favoriete jurisdictie voor de uitgifte van wereldwijde stablecoin, en daarbij kapitaal en innovatie aantrekken, loopt Europa het risico om met een arm, geïsoleerd en minder competitief crypto-ecosysteem achter te blijven.

Om deze marginalisering te voorkomen, is er geen andere oplossing dan een herziening van enkele aspecten van de MiCAR. Onder deze, in het bijzonder:

1. Heroverwegen van de kwantitatieve limieten voor het gebruik van stablecoin, die arbitrair en losgekoppeld van de marktrealiteit lijken te zijn.

2. Herzien van de vereisten voor de lokalisatie van de reserves, die het wereldwijde beheer ervan fragmenteren.

3. De reeks van in aanmerking komende instrumenten voor de reserves uitbreiden, waardoor een efficiënter beheer mogelijk wordt terwijl adequate veiligheidsnormen behouden blijven.

4. Vereenvoudigen van de vergunnings- en toezichtprocedures, het verminderen van overlappingen in bevoegdheden en het introduceren van vereenvoudigde trajecten voor kleinere operators, waardoor de bijbehorende nalevingskosten worden verlaagd.

Een pragmatischer evenwicht tussen regelgeving en innovatie zou Europa in staat kunnen stellen competitief te blijven in een sector die een steeds strategischer onderdeel van de wereldwijde financiële infrastructuur vertegenwoordigt.

De wedstrijd is nog steeds open

De strijd van stablecoin tussen Europa en de Verenigde Staten is emblematisch voor een bredere uitdaging: hoe de digitale financiële innovatie effectief te reguleren zonder deze te verstikken. MiCAR moet worden erkend voor de verdienste van het vormen van de eerste organische poging tot regulering van crypto-activa, maar de kritieke punten zijn al duidelijk in de eerste maanden van toepassing.

De Amerikaanse GENIUS Act, hoewel nog niet definitief goedgekeurd, schetst een alternatief model dat beter de behoeften van bescherming met die van innovatie zou kunnen verzoenen. Europa staat nu voor een keuze: doorgaan op het pad van regelgevende rigiditeit, met het risico van irrelevantie in de toekomst van digitale financiën, of haar benadering heroverwegen om niet definitief de trein van financiële innovatie te missen.

Zoals het geval Tether heeft aangetoond, zullen de wereldwijde leiders in de sector niet aarzelen om de rug toe te keren naar markten die als te restrictief worden beschouwd, en het is ijdel om te hopen op de geboorte en bevestiging van lokale unicorns met de bestaande regelgevende barrières. 

De uitdaging voor de Europese regelgevers zal zijn om een evenwicht te vinden dat de consumenten en de financiële stabiliteit beschermt zonder de digitale toekomst van het continent op te offeren.

Luciano Quarta – The Crypto Lawyer

Alle artikelen van Luciano Quarta – The Crypto Lawyer