Ethereum is sinds september 2022 een blockchain gebaseerd op Proof-of-Stake.
Dit betekent dat het native ondersteuning biedt voor het staken van ETH, aangezien het dankzij de gestakete ETH is dat de validator nodes transacties kunnen valideren.
Er zijn echter verschillende manieren om je ETH te staken, vooral omdat de primaire techniek niet echt voor iedereen toegankelijk is.
Inhoudsopgave
De primaire techniek
De primaire techniek voor het staken van ETH zou zijn om een eigen validatornode te installeren.
Deze techniek brengt echter een paar “problemen” met zich mee (hoewel ze eigenlijk niet zo genoemd zouden moeten worden) die het voor de overgrote meerderheid van de mensen feitelijk onmogelijk maken om deze te gebruiken.
De eerste uitdaging is het installeren, configureren en correct laten functioneren van een Ethereum-validatornode. Dit is namelijk een proces dat specifieke technische vaardigheden vereist die slechts weinigen daadwerkelijk bezitten.
Voor degenen die niet over dergelijke vaardigheden beschikken, wordt het afgeraden om op deze manier te werk te gaan.
Het tweede probleem is dat je om ETH te staken op je eigen validatornode minstens 32 ETH nodig hebt, wat vandaag de dag een waarde van ongeveer 95.000$ zou hebben.
Dit zijn bedragen die absoluut niet beschikbaar zijn voor de meesten, vooral op Ethereum.
Bovendien zijn de ETH die in staking zijn geplaatst op een validatornode illiquide, wat betekent dat ze vastgezet zijn zonder mogelijkheid om anders gebruikt te worden.
Ten slotte is ook geschikte hardware nodig, evenals specifieke software, en de node moet 24 uur per dag, zeven dagen per week draaien.
Het voordeel zou daarentegen niet alleen zijn dat men de primaire techniek voor het staken van ETH gebruikt, maar ook de enige die volledige en absolute controle over de gehele procedure biedt.
Voor degenen die op deze manier willen doorgaan, is er op ethereum.org een officiële gids en de zogenaamde Staking Launchpad gepubliceerd voor een eenvoudigere installatie en configuratie.
Andere gedecentraliseerde oplossingen
De eigen validator node is de ultieme gedecentraliseerde oplossing, maar er zijn ook andere oplossingen om ETH op een gedecentraliseerde manier te staken die voor iedereen toegankelijk zijn.
Decentrale opties zijn die welke de gebruiker zelf in staat stellen de controle over de fondsen te behouden (het zijn non-custodial oplossingen). Bovendien voorzien ze vaak ook in de uitgifte van liquide tokens die de gestakete ETH vertegenwoordigen, en die op hun beurt in DeFi kunnen worden gebruikt, waardoor de in staking vastgezette ETH feitelijk liquide worden.
Het belangrijkste platform ter wereld dat voor iedereen toegankelijk is voor het gedecentraliseerde staken van ETH is Lido.
Allereerst is het mogelijk om elke hoeveelheid ETH te staken, zelfs veel minder dan de eerder genoemde 32 ETH.
Bovendien ontvang je evenveel stETH (de liquide token van Lido) als de hoeveelheid ETH die je in staking vastzet, zodat je de stETH tokens vervolgens vrij kunt gebruiken zoals je wilt.
De APY bedraagt ongeveer 3%, of iets meer, en het is een vrij eenvoudige oplossing om te gebruiken.
Aangezien het echter een iets minder gedecentraliseerde oplossing is dan de vorige, brengt het iets meer risico met zich mee.
Het eerste is dat de ETH vastgezet moeten worden in een smart contract dat door anderen is gecreëerd. Hoewel het smart contract van Lido tot op heden nooit problemen heeft opgeleverd, is er een klein extra risico. Dit risico neemt bovendien toe als men gebruikmaakt van andere, minder geteste platforms.
Er moet echter ook worden toegevoegd dat Lido bijna 30% van alle ETH die momenteel wereldwijd in staking zijn, controleert, en dit wekt enige bezorgdheid, ook geuit door Vitalik Buterin.
De fees zijn 10%.
Andere vergelijkbare platforms zijn Rocket Pool, StakeWise en Frax Ether.
Gecentraliseerde oplossingen
De gecentraliseerde oplossingen zijn absoluut het gemakkelijkst te gebruiken, maar theoretisch gezien ook de meest risicovolle om te gebruiken.
Om eerlijk te zijn blijken weinig geteste gedecentraliseerde oplossingen aanzienlijk riskanter te zijn dan de belangrijkste gecentraliseerde oplossingen, die inmiddels uitgebreid zijn getest. Maar theoretisch gezien hebben gedecentraliseerde oplossingen (oftewel non-custodial) toch een risico minder, juist vanwege de afwezigheid van een externe bewaarder van de fondsen.
Er moet echter ook aan worden herinnerd dat er een extra risico verbonden is aan non-custodial oplossingen, namelijk het risico om het seed en de private keys van de wallet niet correct te bewaren.
Veel bekende gecentraliseerde exchanges bieden een stakingdienst voor ETH aan.
Het gebruik ervan is heel eenvoudig: zodra je de pagina op hun website hebt gevonden die specifiek aan deze dienst is gewijd, hoef je alleen je ETH naar de dienst zelf te sturen, nadat je hebt gecontroleerd of je er voldoende van in de wallet van je account hebt.
De APY kan echter soms lager zijn, dus het is verstandig om eerst per exchange te controleren welke rendementen worden beloofd. Het is ook aan te raden om de fees te controleren, aangezien deze per exchange verschillen.
Coinbase, Binance, Kraken en vele andere exchanges ondersteunen het staken van ETH.
Belangrijkste verschillen
Het belangrijkste verschil tussen gecentraliseerde en gedecentraliseerde oplossingen is juist dat de laatste non-custodial zijn, wat betekent dat ze de gebruiker de controle over de fondsen laten.
In het geval van een validatieknooppunt is de controle volledig, in het geval van platforms zoals Lido is de daadwerkelijke beheerder het smart contract, maar als er geen problemen zijn, blijft de controle uitsluitend in handen van de gebruiker.
Een ander verschil heeft te maken met liquiditeit. Door gebruik te maken van gedecentraliseerde oplossingen zoals Lido, verkrijgt men een hoge liquiditeit dankzij de liquide tokens. Bij gecentraliseerde oplossingen is dit echter niet altijd mogelijk.
Er zijn ook verschillen op het gebied van rendementen, maar deze verschillen variëren sterk van oplossing tot oplossing omdat er ook gecentraliseerde oplossingen zijn met rendementen die vergelijkbaar zijn met die van gedecentraliseerde oplossingen.
Ten slotte moet de laatste verschil worden genoemd, die voor veel gebruikers eigenlijk de belangrijkste is, namelijk de gebruiksvriendelijkheid. Gecentraliseerde oplossingen zijn namelijk uiterst eenvoudig, terwijl er bij gedecentraliseerde oplossingen altijd minstens een beetje meer moeilijkheid is.




