Amerikaanse bankgroepen zeggen dat de nieuwste formulering over stablecoin-beloningen in de CLARITY Act banken nog steeds blootstelt aan het risico van het wegvloeien van deposito’s. Zij stellen dat de herziene ontwerptekst de balansen van lokale kredietverstrekkers mogelijk niet beschermt.
Inhoudsopgave
Waartegen de banken bezwaar maken
In een gezamenlijke verklaring zeiden verschillende banken en brancheorganisaties dat de update van de CLARITY Act “tekortschiet” in het blokkeren van risico’s voor bankdeposito’s. Bovendien waarschuwden zij dat de tekst nog steeds prikkels toestaat die middelen kunnen verschuiven van traditionele rekeningen.
Het geschil draait om de manier waarop het voorstel “renteachtige” betalingen op slapende stablecoin-saldi beperkt. De groepen zeggen echter dat op transacties gebaseerde prikkels nog steeds kunnen worden gestructureerd rond de omvang van het saldo, de duur van het aanhouden of de looptijd, wat zou lijken op rendement op deposito’s.
Dat gezegd hebbende, stellen de banken dat het effect groter kan zijn dan de tekst suggereert. Zij zeggen dat dergelijke structuren gebruikers zouden aanmoedigen om geld uit het banksysteem te halen en in cryptoproducten te steken.
Onderzoek, kredietverlening en concurrerende ramingen
De organisaties wezen ook op eerder onderzoek van econoom Andrew Nigrinis, die waarschuwde dat grootschalige adoptie aanzienlijke uitstroom uit het Amerikaanse banksysteem zou kunnen veroorzaken. Hij zei dat de druk vooral groot zou zijn voor lokale instellingen met beperkte flexibiliteit.
Bovendien zeiden de banken dat die uitstroom de kredietverlening door community-banken zou kunnen verzwakken en de kredietverlening aan consumenten en kleine bedrijven zou kunnen verminderen. Volgens hen gaat het vraagstuk verder dan het ontwerp van betalingssystemen en raakt het aan de structuur van op deposito’s gebaseerde kredietverlening.
Daartegenover stond een analyse uit april van economen van het Witte Huis, die een veel lagere raming gaf. In het rapport stond dat een verbod op stablecoin-rendement de bankkredietverlening met ongeveer $2,1 miljard zou verhogen – ruwweg 0,02% – wat slechts op een marginaal effect op de kredietgroei wijst.
Het bredere debat voedt ook de discussie over regulering van stablecoin-beloningen, waarbij wetgevers proberen deposito-achtige rendementen te scheiden van gewone platformprikkels. De bankensector zegt echter dat de scheidslijn in de praktijk te vaag blijft.
Wetgevers verdedigen het compromis
Senatoren Thom Tillis en Angela Alsobrooks hebben de herziene bewoording verdedigd als een onderhandeld compromis. Tillis zei dat het doel is om te voorkomen dat beloningen werken als bankrente, terwijl platforms toch andere prikkels kunnen aanbieden.
Dat gezegd hebbende, gaat de tegenstand vanuit de bankensector door ondanks die verdediging. De groepen zijn van plan om wetgevers meer gedetailleerde aanbevelingen te sturen en stellen dat strengere beperkingen nodig zijn om op deposito’s gebaseerde kredietverlening te beschermen, vooral bij lokale instellingen.
Het debat speelt zich af terwijl de vooruitgang met het bredere wetsvoorstel over marktstructuur nog steeds vastzit. Het Huis van Afgevaardigden heeft de wetgeving aangenomen, maar actie in de Senaat is nog onzeker vanwege plannings- en beleidskwesties.
Ondertussen is de steun vanuit de crypto-industrie voor de nieuwste ontwerptekst naar verluidt verbeterd na eerdere tegenslagen. Toch laat de strijd over stablecoin-beloningen zien hoeveel er nog onduidelijk is in de poging om de volgende fase van de regulering van crypto-beloningen te definiëren.
Voorlopig willen de banken strakkere waarborgen, willen wetgevers een werkbaar compromis, en blijft de uiteindelijke vorm van het wetsvoorstel onbeslist.




