Betalingen met AI-agenten zijn geen niche-experiment meer. Tussen mei 2025 en april 2026 hebben autonome agenten al meer dan 73 miljoen dollar verplaatst via 176 miljoen blockchaintransacties. Dit cijfer valt vooral op door het gemiddelde bedrag: slechts 31 cent per betaling. Dat is een drempel die traditionele netwerken in de problemen brengt en verklaart waarom micropayments vooral hun plek vinden op crypto-infrastructuur.
Achter deze cijfers schuilt een zeer concrete verandering. Autonomous AI agents kopen geen symbolische goederen en doen niet alleen labtests: ze kopen datastreams, cloudresources, AI-inference-diensten en toegang tot API’s. Dat doen ze in real time, zonder dat een mens elke uitgave hoeft goed te keuren. Daarom worden automatische betalingen met AI-agenten een industrieel, en niet alleen technologisch, vraagstuk.
Ondertussen groeit de schaal. Eind het eerste kwartaal van 2026 waren er meer dan 104.000 autonome agenten geregistreerd in meer dan 15 verschillende directories. We hebben nog niet te maken met een markt die vergelijkbaar is met de grote financiële netwerken, maar het ecosysteem is al groot genoeg om Big Tech, fintechs en betaaldienstverleners aan te trekken.
Summary
Autonome agenten geven nu al op grote schaal geld uit
De momentopname van de sector is duidelijk: meer dan 73 miljoen dollar verwerkt in een jaar, 176 miljoen blockchaintransacties en een gemiddeld ticket van ongeveer 31 cent. Dit zijn cijfers die helpen begrijpen hoe betalingen met AI-agenten in de praktijk werken: enorm veel transacties, minimale bedragen, hoge frequentie.
Deze structuur is belangrijker dan het absolute volume. Als software een paar cent moet betalen om een weer-API te raadplegen, rekenkracht te kopen of realtime data te verkrijgen, wordt de efficiëntie van het betalingssysteem onderdeel van het product zelf. Daar beginnen automatische betalingen met AI-agenten zich te onderscheiden van traditionele modellen.
Het feit dat er tegen Q1 2026 meer dan 104.000 agenten geregistreerd zijn in meer dan 15 directories, suggereert bovendien dat het niet om een paar geïsoleerde projecten gaat. Er ontstaat een operationeel ecosysteem, bestaande uit software die diensten koopt van andere software.
Waarom de blockchain geschikter is voor micropayments tussen machines
De kern is economisch, nog vóór technologisch. Conventionele betalingsverwerkers, zoals Visa, rekenen vaste kosten van rond de 30 cent per transactie. Wanneer een AI-agent die betalingen uitvoert 3 cent moet uitgeven voor een enkel verzoek aan een dienst, overstijgen de betalingskosten de waarde van de aankoop vele malen.
Onder deze omstandigheden houdt het klassieke model op te werken.
Blockchainnetwerken zoals Base en Tempo maken daarentegen afwikkeling mogelijk tegen fractiekosten, zelfs onder de cent. Dit maakt on-chain betalingen met USDC en andere stromen van machine-to-machine payments rendabel, die in traditionele bancaire netwerken economisch onhaalbaar zouden zijn.
Waarom is dat belangrijk? Omdat, als de afwikkelingskosten voldoende dalen, het mogelijk wordt een nieuwe laag van automatisch handelsverkeer tussen software te creëren. Niet langer alleen abonnementen, prepaidpakketten of gecentraliseerde accounts, maar directe toegang tot digitale resources die per gebruik worden betaald, van machine tot machine.
Big Tech en fintech bewegen nu
De race om de infrastructuur is al begonnen. Coinbase heeft x402 geïntroduceerd, een protocol dat AI-agenten in staat stelt directe betalingen in USDC te doen voor diensten, zonder via accounts of abonnementsmodellen te gaan.
Stripe is een samenwerking aangegaan met Tempo om zijn Machine Payments Protocol te lanceren, terwijl Google AP2 heeft ontwikkeld, bedoeld voor delegated spending authorization van autonome agenten. Ook Visa beweegt mee, met een uitbreiding van zijn infrastructuur op basis van tokenized credentials voor door AI aangedreven transacties.
Samen gelezen vertellen deze signalen het verhaal van een strategische competitie, niet van een simpele onderzoeksfase. Volgens analyse van Keyrock hebben gevestigde financiële ondernemingen al meer dan 8 miljard dollar geïnvesteerd in overnames om hun positie in deze opkomende infrastructuur te versterken.
De belangrijkste fronten waarop de strijd wordt uitgevochten, zijn vooral deze:
- protocollen voor directe betalingen van agent naar dienst
- goedkope blockchain-rails
- getokeniseerde identiteiten en credentials voor automatische transacties
<li gedelegeerde bestedingsautorisaties
Hier gaat het niet alleen om technologie. Wie deze standaarden controleert, kan een centrale positie veroveren in de toekomstige automatische handel tussen machines.
USDC domineert bijna in zijn eentje de betalingen met AI-agenten
Op dit moment verloopt 98,6% van alle autonome betalingen met stablecoins door AI-agenten via USDC. Het is een enorme concentratie, die de stablecoin van Circle tot vrijwel exclusieve referentie maakt voor dit type transacties.
Aan de ene kant helpt de dominantie van USDC de sector. Eén toonaangevend asset vermindert fragmentatie en vereenvoudigt de integratie voor wie nieuwe betalingsrails voor machines bouwt. Aan de andere kant concentreert zo’n sterke afhankelijkheid het operationele en marktrisico in één enkel instrument.
Voor investeerders, ontwikkelaars en bedrijven is dit een van de belangrijkste punten om in de gaten te houden. Als autonome betalingen met stablecoins zich vandaag uitbreiden dankzij een gemeenschappelijke basis, zal de duurzaamheid van de sector morgen ook afhangen van zijn vermogen om niet afhankelijk te blijven van één de facto monetair standaard.
De regulering loopt nog achter op de technologie
Op regelgevend vlak gaat de sector sneller dan de regels. MiCA in Europa, de GENIUS Act in de Verenigde Staten en de EU AI Act worden rond midden 2026 verwacht, maar geen van deze kaders behandelt specifiek de autonome machine-to-machine-handel, de authenticatiesystemen van agenten of aansprakelijkheidsregimes.
Dat is een voelbare leemte. Als een agent automatisch diensten inkoopt, zijn duidelijke regels nodig over wie autoriseert, wie aansprakelijk is voor fouten en hoe de identiteit van de betalende machine wordt gecertificeerd. Zonder deze elementen kan de groei van het ecosysteem technisch versnellen, maar op weerstand stuiten zodra het in aanraking komt met compliance, audits en juridische aansprakelijkheid.
Waarom is dat belangrijk? Omdat betalingen met AI-agenten niet alleen afhangen van snelle blockchains of efficiënte stablecoins. Om van opkomende infrastructuur naar mainstreammarkt te gaan, zullen ze in een regelgevend kader moeten passen dat de economische rol erkent van machines die van andere machines kopen.
Een nog kleine markt, maar van dichtbij gevolgd
Voorlopig blijft de vergelijking met de traditionele financiële sector scheef. Visa alleen al verwerkt 14,5 biljoen dollar per jaar, een schaal die immens veel groter is dan het huidige volume van blockchaintransacties door AI-agenten.
Toch kijken de grote spelers met aandacht naar het fenomeen. Gartner schat dat AI-agenten tegen 2028 aankopen ter waarde van 15 biljoen dollar kunnen faciliteren. McKinsey verwacht dat agentic commerce in de retail tegen 2030 tussen de 3 en 5 biljoen dollar kan bereiken.
Deze voorspellingen veranderen niets aan het feit dat de markt van vandaag nog pril is. Maar ze helpen wel verklaren waarom Coinbase, Stripe, Google, Visa en anderen nu de onderdelen van de infrastructuur bouwen. Wanneer een sector vertrekt van micropayments van 31 cent en er toch in slaagt 176 miljoen transacties in een jaar te genereren, is het signaal niet zozeer de huidige omvang: het is de vorm van de markt die aan het ontstaan is.
