De belofte van stablecoins als een goedkoper, sneller alternatief voor traditionele geldoverdrachten is een van de meest herhaalde verkooppunten van crypto. Maar een nieuwe studie van de Bank van Italië, gepubliceerd op 30 juli 2026, onderwerpt die claim aan een serieuze empirische test — en de resultaten zijn aanzienlijk complexer dan het narratief suggereert. Met behulp van daadwerkelijke overboekingen van 200 USDC over tien echte corridors ontdekten onderzoekers dat stablecoins voor geldovermakingen noch de kosten consequent verlaagden, noch snelle levering garandeerden.
Summary
Belangrijkste bevindingen
- De mysteryshopping-studie van de Bank van Italië testte overboekingen van 200 USDC over tien corridors tussen Italië en Argentinië, Brazilië, Zuid-Afrika, de VAE en Japan.
- Stablecoins boden geen systematisch kostenvoordeel: de totale overdrachtskosten varieerden van 0,30% tot bijna 9% van het verzonden bedrag.
- Het on-chain deel van de overdracht had slechts een marginale impact op de totale kosten — de echte frictie ligt bij de in- en uitstappunten.
- De afwikkelsnelheid hing sterk af van de lokale betalingsinfrastructuur: minder dan 20 minuten waar instant-betalingssystemen bestaan, één tot twee werkdagen waar die ontbreken.
- Fricties bij on/off-ramps werden geïdentificeerd als de primaire drijver van zowel kosten als vertraging.
Hoe de Bank van Italië stablecoins op de proef stelde
De studie, gepubliceerd als onderdeel van de reeks “Markten, infrastructuren, betalingssystemen” van de Bank van Italië, koos voor een praktische aanpak: een mysteryshopping-oefening waarbij onderzoekers daadwerkelijk geld verstuurden en maten wat er gebeurde. De methode snijdt door theoretische claims heen en richt zich op de werkelijke ervaring van een echte verzender van een geldovermaking.
Mysteryshopping-methodologie
In plaats van hypothetische scenario’s te modelleren, voerde het team van de Bank van Italië overboekingen uit van 200 USDC — een veelgebruikte, aan de dollar gekoppelde stablecoin — en volgde elke fase van het proces, van het omzetten van fiatvaluta in USDC aan de ene kant tot het uitcashen aan de andere kant. Dat end-to-end perspectief maakt de bevindingen significant: het meet niet alleen het blockchain-deel in isolatie.
Reikwijdte van de overdrachtscorridors
De oefening omvatte tien corridors, die allemaal in Italië begonnen en verbonden waren met vijf bestemmingslanden: Argentinië, Brazilië, Zuid-Afrika, de Verenigde Arabische Emiraten en Japan. De selectie bestrijkt zeer verschillende economische en betalingsomgevingen — van landen met geavanceerde realtime-betalingsinfrastructuur tot landen die nog vertrouwen op tragere standaardverwerkende systemen. Die bewuste diversiteit is cruciaal om te begrijpen waarom de resultaten zo sterk uiteenliepen.
Kostenefficiëntie van stablecoin-overboekingen
Stablecoins bieden geen systematisch kostenvoordeel ten opzichte van traditionele kanalen voor geldovermakingen. Dat is de duidelijkste hoofdconclusie van de studie en daagt een wijdverbreide aanname in de cryptobetalingssector uit.
Variatie in overdrachtskosten
De totale kosten over de tien corridors varieerden van slechts 0,30% tot bijna 9% van het overgemaakte bedrag. Dat hogere uiteinde verschilt niet triviaal van — en kan in sommige corridors zelfs hoger zijn dan — wat gevestigde geldtransferoperators in rekening brengen. De spreiding zelf vertelt een verhaal: op stablecoins gebaseerde geldovermakingen zijn niet uniform goedkoop. De ervaring hangt sterk af van welke corridor wordt gebruikt en welke dienstverleners aan elk uiteinde betrokken zijn.
Marginale impact van on-chain transfers
Misschien wel de analytisch belangrijkste bevinding is waar de kosten niet vandaan komen. Het on-chain gedeelte van de overdracht — het verplaatsen van USDC over de blockchain — had slechts een marginale impact op de totale kosten. Dit betekent dat de blockchain zelf niet de bottleneck is. Wat de kosten aandrijft, is alles eromheen: het aanschaffen van de stablecoin, het terug omzetten naar lokale fiat en het navigeren door de binnenlandse financiële infrastructuur aan vertrek- en aankomstzijde.
Dit heeft reële strategische implicaties. Het verbeteren van de blockchain-capaciteit of het verlagen van gaskosten zou relatief weinig doen om geldovermakingen met stablecoins concurrerender te maken. De inefficiëntie zit in de infrastructuur rond de chain, niet erin.
Snelheid en afwikkeling van stablecoin-geldovermakingen
Snelheid vertelt een vergelijkbaar gemengd verhaal. Afwikkeltijden waren niet uniform snel — ze waren sterk heterogeen en werden bijna volledig bepaald door de kwaliteit van de binnenlandse betalingsinfrastructuur aan de ontvangende kant.
Impact van binnenlandse betalingsinfrastructuur
Waar een bestemmingsland moderne instant-betalingssystemen heeft, werd de volledige end-to-end overdracht in minder dan 20 minuten voltooid. Waar die systemen ontbreken en in plaats daarvan standaard bankoverschrijvingen nodig zijn, liep hetzelfde proces op tot één à twee werkdagen. De stablecoin zelf draagt weinig bij aan dat verschil — de lokale laatste kilometer wel.
De rol van fricties bij on/off-ramps
De studie is op dit punt ondubbelzinnig: fricties bij on/off-ramps zijn de primaire bron van zowel kosten als vertraging. Het kopen van USDC met euro’s en vervolgens het omzetten van USDC in peso’s, reais of dirhams aan de bestemming omvat tussenpersonen, wisselkoersmarges, compliancecontroles en afhankelijkheden van lokale banken. Elk van die stappen voegt tijd en kosten toe — en geen daarvan wordt opgelost door een snellere blockchain.
Hier wordt de bredere implicatie moeilijk te negeren. De cryptobetalingsindustrie heeft infrastructuurverbeteringen — snellere chains, lagere kosten, bredere DeFi-liquiditeit — lange tijd gepresenteerd als de weg om traditionele corridors voor geldovermakingen te verdringen. Het bewijs van de Bank van Italië suggereert dat dit kader het werkelijke probleem verkeerd identificeert. Zolang on/off-ramp-toegang niet naadloos, gereguleerd en goedkoop is in elke corridor, vertaalt het efficiëntie-argument van de blockchain zich niet volledig naar de portemonnee van de eindgebruiker.
Voor landen als Brazilië en de VAE, waar realtime-betalingsrails al volwassen zijn, kunnen stablecoin-overboekingen echt snel zijn. Maar voor corridors waar de lokale infrastructuur zwakker is, verdampt het snelheidsvoordeel van de technologie feitelijk voordat de ontvanger het geld ooit ziet. Die kloof — tussen de theoretische snelheid van de chain en de werkelijke afwikkelklok — is waar de adoptie van stablecoins in geldovermakingen uiteindelijk gewonnen of verloren zal worden.
FAQ
Wat heeft de studie van de Bank van Italië geanalyseerd met betrekking tot stablecoins?
De studie onderzocht of grensoverschrijdende overboekingen met stablecoins efficiënter zijn in termen van kosten en snelheid dan traditionele kanalen voor geldovermakingen, met behulp van een mysteryshopping-oefening om echte overboekingen over tien internationale corridors te testen.
Welke stablecoin en welk bedrag werden gebruikt in de mysteryshopping-oefening van de Bank van Italië?
De studie gebruikte overboekingen van 200 USDC, een aan de dollar gekoppelde stablecoin, om de efficiëntie van geldovermakingen in de echte wereld over de geselecteerde corridors te testen.
Bleken stablecoins goedkoper te zijn dan traditionele methoden voor geldovermakingen in de studie?
Nee. De Bank van Italië concludeerde dat stablecoins geen systematisch kostenvoordeel bieden, waarbij de totale overdrachtskosten varieerden van 0,30% tot bijna 9% van het overgemaakte bedrag, afhankelijk van de corridor en de betrokken dienstverleners.
Hoe beïnvloedden binnenlandse betalingsinfrastructuren de afwikkeltijden van geldovermakingen?
Waar instant-betalingssystemen bestaan, werd de afwikkeling in minder dan 20 minuten voltooid. In corridors waar standaard bankoverschrijvingen nodig waren, liep het proces op tot één à twee werkdagen, waardoor de lokale infrastructuur — niet de snelheid van de blockchain — de bepalende factor werd.
{“@context”:”https://schema.org”,”@type”:”FAQPage”,”mainEntity”:[{“@type”:”Question”,”name”:”Wat heeft de studie van de Bank van Italië geanalyseerd met betrekking tot stablecoins?”,”acceptedAnswer”:{“@type”:”Answer”,”text”:”De studie onderzocht of grensoverschrijdende overboekingen met stablecoins efficiënter zijn in termen van kosten en snelheid dan traditionele kanalen voor geldovermakingen, met behulp van een mysteryshopping-oefening om echte overboekingen over tien internationale corridors te testen.”}},{“@type”:”Question”,”name”:”Welke stablecoin en welk bedrag werden gebruikt in de mysteryshopping-oefening van de Bank van Italië?”,”acceptedAnswer”:{“@type”:”Answer”,”text”:”De studie gebruikte overboekingen van 200 USDC, een aan de dollar gekoppelde stablecoin, om de efficiëntie van geldovermakingen in de echte wereld over de geselecteerde corridors te testen.”}},{“@type”:”Question”,”name”:”Bleken stablecoins goedkoper te zijn dan traditionele methoden voor geldovermakingen in de studie?”,”acceptedAnswer”:{“@type”:”Answer”,”text”:”Nee. De Bank van Italië concludeerde dat stablecoins geen systematisch kostenvoordeel bieden, waarbij de totale overdrachtskosten varieerden van 0,30% tot bijna 9% van het overgemaakte bedrag, afhankelijk van de corridor en de betrokken dienstverleners.”}},{“@type”:”Question”,”name”:”Hoe beïnvloedden binnenlandse betalingsinfrastructuren de afwikkeltijden van geldovermakingen?”,”acceptedAnswer”:{“@type”:”Answer”,”text”:”Waar instant-betalingssystemen bestaan, werd de afwikkeling in minder dan 20 minuten voltooid. In corridors waar standaard bankoverschrijvingen nodig waren, liep het proces op tot één à twee werkdagen, waardoor de lokale infrastructuur — niet de snelheid van de blockchain — de bepalende factor werd.”}}]}
Artikel geproduceerd met behulp van kunstmatige intelligentie en beoordeeld door de redactie.
