In de laatste editie van zijn jaarlijkse voorspellingen schetst a16z hoe betalingen in stablecoin, tokenisatie van echte activa, AI en privacy de financiën, het web en infrastructuren in de komende jaren zullen herontwerpen.
Inhoudsopgave
Stablecoin, tokenisatie en nieuwe onchain-financiën
In 2024 hebben stablecoins een geschat volume van 46.000 miljard dollar verplaatst, met terugkerende nieuwe historische hoogtepunten. Dit is meer dan 20 keer het volume van PayPal en bijna 3 keer dat van Visa.
Tegenwoordig kan een overdracht van digitale dollars in minder dan een seconde en voor minder dan een cent worden geregeld. Echter, de verbinding met de financiële rails die mensen dagelijks gebruiken, blijft onopgelost: er zijn efficiëntere onramps en offramp nodig naar de bankcircuits en lokale betalingssysteem.
Een nieuwe generatie startups vult deze leemte op. Sommigen gebruiken cryptografische bewijzen om privé uitwisselingen van lokale valuta’s met digitale dollars mogelijk te maken. Anderen integreren met regionale netwerken gebaseerd op QR-code en directe betalingen om rekening-tot-rekening overboekingen mogelijk te maken.
Bovendien bouwen andere operators wereldwijde interoperabele wallets en kaartplatforms die het mogelijk maken om stablecoins bij traditionele handelaren uit te geven. Over het geheel genomen breiden deze oplossingen de groep uit die kan deelnemen aan de digitale dollareconomie en bereiden ze het directe gebruik van stablecoins in mainstream betalingen voor.
Na verloop van tijd, naarmate deze verbindingen rijpen, met digitale dollars geïntegreerd in lokale betalingssysteem en tools voor handelaren, zullen nieuwe gedragingen ontstaan: werknemers die in realtime over de grens worden betaald, winkels die wereldwijde valuta’s accepteren zonder bankrekeningen en apps die de waarde onmiddellijk met gebruikers overal regelen.
Tokenisatie van RWA, perps en native origination
Banken, fintechs en assetmanagers tonen een sterke interesse om Amerikaanse aandelen, grondstoffen, indices en andere traditionele activa onchain te brengen. Echter, tokenisatie blijft vaak “sckeuomorf”, wat betekent dat het de offchain-logica nabootst in plaats van volledig gebruik te maken van de crypto-native kenmerken.
Synthetische instrumenten zoals perpetual futures bieden daarentegen een diepere liquiditeit en zijn vaak eenvoudiger te implementeren. De “perps” bieden een intuïtieve hefboomwerking en vertegenwoordigen het crypto-native derivaat met de beste product-markt fit.
In het bijzonder zijn aandelen van opkomende markten een interessante activaklasse om te “perpificeren”. Bovendien vertegenwoordigen de 0DTE optiemarkten op sommige aandelen, vaak meer liquide dan de spotmarkt, een natuurlijk laboratorium om de perpification te testen.
De echte keuze wordt dus “perpification vs tokenization”. Hoe dan ook, in 2026 wordt een groei van de tokenisatie van echte activa verwacht in een volledig crypto-native sleutel.
Op een vergelijkbaar front zal 2026 meer “origination, niet alleen tokenisatie” zien voor de stablecoins, die vanaf 2025 mainstream zijn, met een voortdurend groeiende circulatie. Zonder een solide kredietinfrastructuur lijken deze instrumenten echter op narrow banks die alleen ultra-liquide en veilige activa aanhouden.
Narrow banking kan een geldig product zijn, maar zal moeilijk de ruggengraat van de onchain-economie op lange termijn worden. Daarom stellen nieuwe assetmanagers, curatoren en protocollen leningen mogelijk die worden gegarandeerd door offchain-collateral, volledig beheerd op de blockchain.
Vandaag de dag ontstaan leningen vaak offchain en worden vervolgens getokeniseerd, met beperkte voordelen, behalve de distributie naar gebruikers die al onchain zijn. In plaats daarvan zou krediet direct op het netwerk moeten worden gegenereerd: dit vermindert operationele kosten, backoffice-activiteiten en verhoogt de toegankelijkheid tot kapitaal.
De belangrijkste uitdaging zal de naleving van regelgeving en de standaardisatie van producten zijn. Verschillende bouwers werken echter al aan oplossingen voor regelgeving, rapportage en risicobeheer.
Stablecoin als update van bankledgers
Een groot deel van de banken werkt nog steeds op software die moeilijk herkenbaar is voor een moderne ontwikkelaar. De eerste kernsystemen dateren uit de jaren 60 en 70; een tweede generatie kwam tussen de jaren 80 en 90, met platforms zoals GLOBUS van Temenos en Finacle van InfoSys.
Veel van deze systemen draaien echter nog steeds op mainframes, geschreven in COBOL, met batch file-interfaces in plaats van moderne API’s. De meerderheid van de wereldwijde activa is geregistreerd op deze kernledgers, die betrouwbaar en geïntegreerd zijn, maar innovatie belemmeren.
Het toevoegen van belangrijke functionaliteiten, zoals directe betalingen, kan maanden of jaren duren en botst met technische schulden en regelgevende complexiteit. In deze context komen stablecoins in beeld, samen met getokeniseerde deposito’s, getokeniseerde treasury en onchain-obligaties.
Deze instrumenten stellen banken, fintechs en instellingen in staat om nieuwe producten te lanceren en nieuwe segmenten te bedienen zonder de legacy-systemen vanaf nul te herschrijven. De basisinfrastructuren, hoewel verouderd, blijven operationeel; de innovatieve component wordt erbovenop gebouwd, op de blockchain.
In die zin worden betalingen in stablecoin een echte cyclus van updates voor bankledgers: instellingen kunnen experimenteren, use cases testen en onchain-producten integreren zonder de centrale systemen die deposito’s en collateral beheren te onderbreken.
Wanneer Internet de bank wordt
Met de massale komst van AI-agenten en de automatisering van handel, moet de manier waarop geld beweegt veranderen. In een op intentie gebaseerde wereld verplaatsen systemen waarde omdat een agent een behoefte of verplichting herkent.
In dit scenario moet geld net zo snel reizen als informatie. Blockchain, smart contracts en nieuwe protocollen maken het al mogelijk om een betaling in dollars binnen enkele seconden wereldwijd te regelen.
In 2026 zullen nieuwe primitieve dit regelingsproces echter programmeerbaar en reactief maken. Agenten zullen elkaar onmiddellijk en zonder toestemming betalen voor gegevens, GPU-tijd of API-oproepen, zonder facturen of handmatige reconciliaties.
Bovendien kunnen ontwikkelaars software-updates distribueren met ingebouwde betalingsregels, limieten en auditlogs, zonder fiat-integraties of bankonboarding. Voorspellingsmarkten zullen automatisch posities regelen op basis van gebeurtenissen, met quotes die worden bijgewerkt en betalingen die binnen enkele seconden worden afgesloten.
Zodra de waarde zich op deze manier verplaatst, houdt de “betalingsstroom” op een aparte operationele laag te zijn en wordt het een netwerkgedrag. Banken worden onderdeel van de basisinfrastructuur van het internet en activa veranderen in infrastructurele componenten.
Wealth management voor iedereen
Persoonlijke vermogensbeheer diensten zijn lange tijd voorbehouden geweest aan vermogende klanten vanwege kosten en operationele complexiteit. De tokenisatie van meerdere activaklassen en de crypto-infrastructuren maken op maat gemaakte strategieën mogelijk voor een veel breder publiek.
Door AI aangedreven aanbevelingen en co-piloten maken het mogelijk om portefeuilles bijna in realtime en tegen lage kosten uit te voeren en opnieuw in balans te brengen. Dit gaat verder dan de klassieke robo-adviseurs: toegang tot actief beheer wordt potentieel universeel.
In 2025 heeft de traditionele financiën de blootstelling aan crypto vergroot, met banken die een aandeel tussen 2% en 5% aanbevelen via directe instrumenten of ETP’s. Maar dit is slechts een begin: in 2026 zullen platforms opkomen die zich richten op “accumulatie”, niet alleen op het behoud van rijkdom.
Parallel hieraan alloceren DeFi-instrumenten zoals Morpho Vaults automatisch activa in leningsmarkten met het beste risico-rendementsprofiel, waardoor een kernrendementcomponent in de portefeuille ontstaat. Het aanhouden van resterende liquiditeit in stablecoins of getokeniseerde geldmarktfondsen vergroot de opbrengstopties verder.
Ten slotte hebben retailbeleggers tegenwoordig eenvoudiger toegang tot illiquide private activa, zoals private credit, pre-IPO-bedrijven en private equity. Tokenisatie ontsluit deze markten terwijl nalevings- en rapportagevereisten worden gehandhaafd.
Wanneer obligaties, aandelen, private en alternatieve instrumenten onchain worden vertegenwoordigd, kunnen portefeuilles automatisch worden hersteld, zonder overschrijvingen of bankbureaucratie, over het hele risicospectrum.
AI-agenten, identiteit en de verschuiving van KYC naar KYA
In de agenteneconomie verschuift de bottleneck van intelligentie naar identiteit. In financiële diensten overtreffen “niet-menselijke identiteiten” nu menselijke werknemers met een verhouding van 96 op 1, maar ze hebben nog steeds geen toegang tot banken.
Het ontbrekende stuk is KYA, Know Your Agent. Net zoals individuen een kredietscore nodig hebben om leningen te krijgen, zullen agenten cryptografisch ondertekende referenties nodig hebben die hun rol, beperkingen en verantwoordelijkheden bevestigen.
Zonder deze infrastructuur zullen veel handelaren agenten blijven blokkeren op firewallniveau. De entiteiten die decennia lang KYC-systemen hebben opgebouwd, hebben nu slechts enkele maanden om ze aan te passen aan het nieuwe paradigma.
Parallel hieraan verandert het gebruik van AI in onderzoek snel. In januari 2024 hadden modellen moeite om de workflow van een wiskundig econoom te begrijpen; in november konden ze abstracte instructies ontvangen die vergelijkbaar waren met die aan een promovendus.
Deze systemen beginnen soms nieuwe en correcte antwoorden te produceren en worden steeds vaker gebruikt voor onderzoeksopdrachten, vooral in redeneerdomeinen. In sommige tests lossen ze zelfstandig problemen van het Putnam Exam op, een van de moeilijkste universitaire wiskunde-examens.
De onderzoeksassistentie die door AI wordt geboden, zal een “polymatisch” werkstijl bevorderen: het vermogen om relaties tussen ideeën te veronderstellen en snel te extrapoleren uit hypothetische antwoorden, zelfs wanneer ze niet volledig accuraat zijn.
Om deze benadering te benutten, zijn echter workflows nodig die zijn gebaseerd op sets van agenten die elkaar omwikkelen: lagen van modellen die eerdere strategieën evalueren en geleidelijk de meest bruikbare outputs synthetiseren, van het schrijven van papers tot het analyseren van patenten of het zoeken naar kwetsbaarheden in smart contracts.
Het beheren van deze ensembles vereist een betere interoperabiliteit tussen modellen en mechanismen om de bijdrage van elk correct te herkennen en te belonen. Hier kunnen cryptografie en blockchain-netwerken essentiële componenten bieden.
De “onzichtbare belasting” op het open web
De opkomst van AI-agenten legt een onzichtbare belasting op het open web, waardoor het economische model van inhoud wordt uitgehold. Agenten halen gegevens uit sites die worden gefinancierd door advertenties of abonnementen, maar omzeilen vaak volledig deze inkomstenstromen.
Om de ineenstorting van het informatieve ecosysteem dat de AI zelf voedt te voorkomen, zijn technische en economische oplossingen op grote schaal nodig: van gesponsorde inhoud van de nieuwe generatie tot micro-attributiesystemen en alternatieve financieringsmodellen.
De huidige licentieovereenkomsten compenseren zelden adequaat de uitgevers en dekken slechts een fractie van de verloren inkomsten. De belangrijkste verschuiving in de komende maanden zal zijn van statische licenties naar dynamische beloningsmechanismen, gebaseerd op daadwerkelijk gebruik.
Dit impliceert het testen en opschalen van systemen die, mogelijk gebruikmakend van nanopayments op blockchain en geavanceerde attributiestandaarden, automatisch elke entiteit belonen die bijdraagt aan het succes van een taak uitgevoerd door een agent.
Privacy als doorslaggevend concurrentievoordeel
Privacy is de kritieke vereiste voor de wereldwijde financiën om onchain te migreren, maar het is ook de eigenschap die bijna geen enkele blockchain van nature biedt. Tot nu toe was het vooral een marginale toevoeging.
Vandaag kan privacy echter een keten radicaal differentiëren. Het creëert vooral lock-in: een soort netwerkeffect gebaseerd op geheimen, in een context waar alleen concurreren op prestaties niet langer voldoende is.
Dankzij bridge-protocollen is het eenvoudig om tokens tussen openbare ketens te verplaatsen. Maar zodra vertrouwelijkheid wordt geïntroduceerd, worden geheimen moeilijk te migreren: het oversteken van de grens tussen privé- en openbare ketens stelt metadata, tijden en bedragen bloot, waardoor tracking wordt vergemakkelijkt.
In vergelijking met de vele nieuwe ongedifferentieerde ketens, waar de kosten naar nul neigen omdat de blokruimte overal vergelijkbaar is, kunnen op privacy gerichte blockchains veel sterkere netwerkeffecten ontwikkelen. In afwezigheid van al bloeiende ecosystemen of distributievoordelen is het moeilijk om loyaliteit op generieke ketens te creëren.
Op openbare netwerken kunnen gebruikers gemakkelijk met andere gebruikers op verschillende ketens transacties uitvoeren, waardoor het belang van de initiële keuze wordt verminderd. Integendeel, op privé-netwerken weegt de keuze zwaarder, omdat het risico van blootstelling latere bewegingen beperkt.
Dit resulteert in een “winner-take-most” dynamiek. En omdat privacy essentieel is voor de meeste echte use cases, zouden enkele toegewijde ketens een groot deel van de crypto-markt kunnen veroveren.
De toekomst van messaging: voorbij het kwantum, richting decentralisatie
In afwachting van het tijdperk van kwantumcomputing hebben messaging-apps zoals Apple, Signal en WhatsApp geavanceerde encryptie geïntroduceerd. Ze blijven echter afhankelijk van privé-servers die door afzonderlijke organisaties worden beheerd.
Deze servers blijven gemakkelijke doelen voor overheden of andere entiteiten die toegang tot gegevens willen afsluiten, manipuleren of forceren. Kwantumcryptografie heeft weinig zin als een land de servers kan uitschakelen of als de operator de sleutels bezit.
De oplossing is het decentraliseren van het netwerk: geen privé-servers, geen enkele app, alleen open source-code en state-of-the-art encryptie, zelfs tegen kwantumbedreigingen. Met een open netwerk kan geen enkele actor het recht op communicatie intrekken.
Als een jurisdictie een app blokkeert, kunnen er de volgende dag honderden varianten ontstaan. Als een node wordt uitgeschakeld, bevorderen op blockchain gebaseerde economische prikkels de onmiddellijke toetreding van een vervanger.
Wanneer mensen hun eigen berichten bezitten zoals ze geld bezitten, via cryptografische sleutels, verandert het paradigma. Apps kunnen ontstaan en verdwijnen, maar gebruikers behouden de controle over identiteit en gespreksgeschiedenis.
Dit gaat verder dan alleen kwantumweerstand: het gaat om eigendom en decentralisatie. Zonder beide bouw je alleen een theoretisch ondoordringbaar coderingssysteem, maar toch uitschakelbaar vanuit een enkel controlepunt.
Secrets-as-a-service en gevoelige gegevens onchain
Achter elk model, agent of automatisering schuilt een fundamentele afhankelijkheid: gegevens. Vandaag de dag blijft een groot deel van de datastromen ondoorzichtig, wijzigbaar en niet-auditbaar, acceptabel in sommige consumentendomeinen maar onvoldoende voor sectoren zoals financiën en gezondheidszorg.
Het is ook een beslissende rem voor instellingen die echte activa willen tokeniseren, maar moeten voldoen aan strikte vertrouwelijkheidseisen. De centrale vraag wordt: wie beheert de gevoelige gegevens, hoe bewegen ze zich en wie, of wat, kan er toegang toe krijgen.
Zonder gedetailleerde toegangscontroles is iedereen die vertrouwelijke informatie wil beschermen gedwongen om gecentraliseerde diensten of dure en trage aangepaste oplossingen te gebruiken. Dit blokkeert veel instellingen van het volledige gebruik van onchain-gegevensbeheer.
Met de vooruitgang van agentische systemen die autonoom navigeren, transacties uitvoeren en beslissingen nemen, zullen gebruikers en bedrijven cryptografische garanties nodig hebben, niet alleen “best-effort trust”. Hier komt het paradigma van secrets-as-a-service in beeld.
Er zijn technologieën nodig die programmeerbare gegevens toegangsregels, client-side encryptie en gedecentraliseerd sleutelbeheer bieden, waarbij wordt gedefinieerd wie wat kan ontsleutelen, onder welke voorwaarden en voor hoe lang, met onchain-handhaving.
Gecombineerd met verifieerbare datasystemen kunnen geheimen onderdeel worden van de publieke infrastructuur van het internet, niet een applicatieve toevoeging. Privacy zou zo een structurele component worden, niet een optionele toevoeging achteraf.
Van “code is law” naar “spec is law” in DeFi-veiligheid
De laatste DeFi-exploits hebben protocollen getroffen die als volwassen werden beschouwd, met solide teams, herhaalde audits en jarenlange werking. Dit benadrukt de beperkingen van een beveiliging die nog te veel gebaseerd is op heuristieken per geval.
Om te evolueren, moet de beveiliging verschuiven van bugpatronen naar ontwerpeigenschappen en van “best-effort” praktijken naar volledig onderbouwde benaderingen. Aan de statische kant betekent dit het systematisch aantonen van wereldwijde invarianten, niet alleen geselecteerde lokale eigenschappen.
Nieuwe door AI ondersteunde bewijsgereedschappen helpen bij het schrijven van specificaties, het voorstellen van invarianten en het verminderen van de handmatige arbeid die formele verificatie prohibitief duur maakte. Aan de dynamische kant worden deze specificaties runtime-guardrails.
Beveiligingseigenschappen worden gecodeerd als beweringen die elke transactie moet respecteren. Op deze manier wordt niet aangenomen dat alle bugs vooraf zijn gecorrigeerd: het systeem blokkeert automatisch transacties die de belangrijkste voorwaarden schenden.
In de praktijk zou een groot deel van de bekende exploits een van deze controles tijdens de uitvoering hebben geactiveerd, waardoor de aanval mogelijk werd gestopt. Het idee van “code is law” evolueert zo naar “spec is law”: zelfs nieuwe aanvallen moeten voldoen aan dezelfde beperkingen die het protocol intact houden.
Voorspellingsmarkten, AI en nieuwe vormen van informatie
Voorspellingsmarkten zijn inmiddels mainstream geworden en zullen het komende jaar groter, alomtegenwoordiger en geavanceerder worden, dankzij de kruising met AI en crypto. Dit zal nieuwe uitdagingen op het gebied van ontwerp en governance met zich meebrengen.
Allereerst zal het aantal genoteerde contracten toenemen: niet alleen over verkiezingen of geopolitieke gebeurtenissen, maar ook over complexe en zeer specifieke uitkomsten. Deze markten zullen realtime waarschijnlijkheden bieden en onderdeel worden van het informatieve ecosysteem.
Er zullen echter vragen rijzen over de transparantie, auditbaarheid en sociale waarde van deze informatie, aspecten die de blockchain-technologie kan helpen beheren. Om een grotere complexiteit te ondersteunen, zijn nieuwe mechanismen voor waarheidsafstemming nodig.
De gecentraliseerde oplossing van evenementen blijft belangrijk, maar vertoont beperkingen in controversiële gevallen. Om het op te schalen, zijn gedecentraliseerde governance-modellen en op LLM gebaseerde orakels nodig, die in staat zijn om de uitkomst van betwiste scenario’s te bepalen.
AI opent verdere mogelijkheden: gespecialiseerde agenten kunnen de wereld afspeuren naar signalen die kortetermijnhandelsvoordelen bieden, nieuwe manieren onthullen om complexe gebeurtenissen te interpreteren en hun ontwikkelingen te voorspellen.
Deze agenten zouden kunnen optreden als geavanceerde politieke analisten, ondervraagd voor inzichten, maar ook de diepere drijfveren van sociale fenomenen onthullen door hun opkomende strategieën te analyseren. Samen met traditionele enquêtes kunnen voorspellingsmarkten de kwaliteit van voorspellingen verbeteren.
Ze zullen polling niet vervangen, maar het nauwkeuriger maken. AI-technologieën kunnen de ervaring van het invullen van enquêtes verfijnen, terwijl crypto-netwerken nieuwe manieren bieden om te bewijzen dat respondenten menselijk zijn en geen bots.
De geboorte van “media met stake”
De scheuren in het model van traditionele media, gebaseerd op een vermeende objectiviteit, zijn al geruime tijd zichtbaar. Internet heeft directe stem gegeven aan operators, ondernemers en bouwers, die vanuit hun eigen belangen tot het publiek spreken.
Paradoxaal genoeg waarderen veel gebruikers deze transparantie meer dan de verklaarde neutraliteit. De nieuwigheid is niet de verspreiding van sociale media, maar de komst van cryptografische tools die verifieerbare publieke toezeggingen mogelijk maken.
In een context waarin AI het goedkoop maakt om onbeperkte inhoud te genereren met elke toon of identiteit, is het niet voldoende om alleen te vertrouwen op de verklaringen van mensen of bots. Getokeniseerde activa, programmeerbare lockups, voorspellingsmarkten en onchain-historieken bieden stevigere basis voor vertrouwen.
Een commentator kan een analyse publiceren en onchain bewijzen dat hij “skin in the game” heeft. Een podcaster kan tokens blokkeren om aan te tonen dat hij geen pump and dump doet. Een analist kan zijn voorspellingen koppelen aan markten die zich publiekelijk reguleren.
Zo ontstaat het concept van “staked media”: vormen van informatie waarbij de geloofwaardigheid voortkomt uit verifieerbare stakes, niet uit een vermeende neutraliteit. Het vervangt de bestaande media niet, maar integreert ze met een nieuw signaal gebaseerd op traceerbare economische toezeggingen.
SNARK, zkVM en verifieerbare cloud computing
Jarenlang bleven SNARKs beperkt tot de blockchain-wereld, omdat het genereren van bewijzen tot 1.000.000 keer meer werk vereiste dan het uitvoeren van de berekening. Buiten gedistribueerde systemen was het weinig praktisch.
Tegen 2026 zouden zkVM-provers moeten dalen tot een overhead van ongeveer 10.000 keer, met een geheugenvoetafdruk in de orde van honderden megabytes, licht genoeg voor smartphones en wijdverspreide omgevingen.
Dit gegeven is cruciaal omdat high-end GPU’s een parallelle doorvoer hebben van ongeveer 10.000 keer hoger dan een laptop-CPU. Tegen het einde van 2026 zal een enkele GPU in staat zijn om in realtime bewijzen van de uitvoering van een CPU te genereren.
Dit scenario maakt de visie van verifieerbare cloud computing mogelijk: als CPU-werkbelastingen al in de cloud worden uitgevoerd, zal het mogelijk zijn om cryptografische bewijzen van correctheid te verkrijgen tegen redelijke kosten, zonder de applicatiecode te wijzigen.
De prover is geoptimaliseerd voor GPU; de ontwikkelaar hoeft zijn applicaties niet opnieuw te schrijven. De primitieve die voor blockchain zijn geboren, worden zo herbruikbaar in veel bredere contexten, van gegevensbeveiliging tot industriële toepassingen.
Voorbij de handel: verdedigbare crypto-bedrijven bouwen
Veel crypto-bedrijven, buiten de stablecoins en enkele kerninfrastructuren, zijn naar de handel gegaan om inkomsten te vinden. Maar als elk bedrijf een handelsplatform wordt, kunnen er slechts enkele grote spelers opkomen.
Deze race naar de handel kan de collectieve aandacht kannibaliseren, waardoor de ruimte voor meer verdedigbare en duurzame modellen wordt verkleind. In een sector waar tokens en speculatie snelle beloningen bieden, is de verleiding om de onmiddellijke product-markt fit na te jagen groot.
Er is niets negatiefs aan handel op zich, die een cruciale marktfunctie vervult. Het zou echter niet het eindpunt voor elk project moeten zijn. Oprichters die echt investeren in de “product”-component kunnen veerkrachtiger waarde genereren.
Op de lange termijn zou handel moeten worden gezien als een overgangsfase naar diensten en toepassingen met structurele impact. Degenen die de “marshmallow-test” van onmiddellijke speculatie vermijden, vergroten de kans om sterkere bedrijven op te bouwen.
Wanneer de wet de technische architectuur inhaalt
In de Verenigde Staten is een van de belangrijkste obstakels voor de ontwikkeling van blockchain-netwerken in de afgelopen tien jaar de regelgevende onzekerheid geweest. De effectenwetten zijn uitgebreid aangepast, waardoor oprichters in een kader worden geleid dat is ontworpen voor bedrijven, niet voor netwerken.
Jarenlang heeft het beperken van juridisch risico de productstrategie vervangen: ingenieurs hebben plaatsgemaakt voor advocaten. Dit heeft geleid tot verstoorde resultaten, zoals ontmoedigde transparantie, willekeurige token-distributies, schijn-governance en tokens zonder echt economisch model.
Vaak hebben projecten die minder rigoureus zijn op regelgevingsgebied beter gepresteerd dan goedbedoelde bouwers. Nu is het Congres echter dichterbij dan ooit om een organische wet op de crypto-marktstructuur goed te keuren, met potentieel ontwrichtende impact.
Als het in 2026 wordt goedgekeurd, zou de regelgeving transparantie aanmoedigen, duidelijke normen vaststellen en de “handhavingsroulette” vervangen door gestructureerde paden voor fondsenwerving, tokenlancering en decentralisatieprocessen.
Na de GENIUS-wet explodeerde de proliferatie van stablecoins; een organische regulering van de marktstructuur zou een nog significantere verandering vertegenwoordigen, deze keer voor het hele netwerkniveau.
Met andere woorden, het nieuwe juridische kader zou blockchains in staat stellen om als netwerken te opereren: open, autonoom, samenstelbaar, geloofwaardig neutraal en gedecentraliseerd, waardoor eindelijk technische en juridische architectuur op één lijn worden gebracht.
Over het geheel genomen schetsen de 17 ideeën van a16z een ecosysteem waarin AI, privacy, governance en onchain-infrastructuren samenkomen om van het internet niet alleen de ondersteuning van het financiële systeem te maken, maar het financiële systeem zelf.




