De regulering van stablecoins staat opnieuw centraal in het debat terwijl Tether en USD Coin van Circle de markt blijven domineren. Samen vertegenwoordigen ze bijna 90% van de wereldwijde omloop van stablecoins. Juist deze concentratie zet institutionele partijen en autoriteiten ertoe aan zich af te vragen of deze tokens echt als gelijkwaardig aan contant geld kunnen worden beschouwd.
De kwestie draait niet alleen om technologie en betalingen. Het gaat vooral om de kwaliteit van de reserves, de houdbaarheid in geval van een run op terugbetalingen en het risico dat eventuele spanningen overslaan naar het traditionele financiële systeem. Precies hier wordt de regulering van stablecoins een topprioriteit, ook voor banken, ondernemingstreasuries en prudentieel toezicht.
Het onderwerp kwam opnieuw in de schijnwerpers door Christoph Hock, Head of Tokenization and Digital Assets bij Union Investment. Tijdens de Digital Money Summit 2026 in Londen uitte Hock een scherpe kritiek: noch Tether noch USDC zouden volgens hem “authentieke stablecoins” zijn.
Summary
Waarom de grootste stablecoins onder de loep liggen
Het gewicht van Tether en USD Coin volstaat op zich al om te verklaren waarom de discussie over de regulering van stablecoins zo fel is geworden. Wanneer twee uitgevers bijna 90% van het wereldwijde aanbod concentreren, houdt elke twijfel over hun houdbaarheid op marginaal te lijken en wordt het een marktfact.
Hock betwist het idee dat deze tokens kunnen worden behandeld als stabiele instrumenten op gelijke voet met liquiditeiten. Zijn bezwaar is eenvoudig: als een stablecoin wil functioneren als vervanger van contant geld, moet zij een structuur van garanties en terugbetaling bieden die in lijn is met die belofte.
Daarom is de discussie niet alleen relevant voor de cryptosector, maar ook voor ondernemingstreasuries, institutionele beleggers en toezichthouders. Als een digitale munt wordt gebruikt voor cash settlement, worden prijsafwijkingen en twijfels over de verhandelbaarheid van de reserves onmiddellijk een operationeel probleem.
Tether: reserves, goud en bitcoin onder de loep
Volgens Hock draait de kern van de zaak om de samenstelling van de reserves. Zijn kritiek is dat Tether niet alleen staatsobligaties aanhoudt, maar ook edelmetalen en cryptovaluta, met name goud en bitcoin, naast government securities.
Deze lezing brengt de token dichter bij een beleggingsvehikel dan bij een betrouwbare vervanger van geld. En precies hier komt het thema van de reserves van Tether en controle naar voren: een stablecoin wordt vooral beoordeeld op de kwaliteit en de snelheid waarmee de activa op de balans de terugbetalingen kunnen ondersteunen.
Tot januari 2026 hadden de goudreserves van Tether ongeveer 148 ton bereikt, met een waarde rond 23 miljard dollar. Dit cijfer illustreert goed de omvang van het fenomeen.
Er is nog een ander element dat het beeld complexer maakt. De Bank for International Settlements heeft aangegeven dat Tether in 2024 de zevende grootste koper was van United States Treasury securities, met 33,1 miljard dollar aan nettoaankopen in dat jaar. Maar zelfs met activa die als van hoge kwaliteit worden beschouwd, blijft de vraag open hoe snel ze in cash kunnen worden omgezet als de terugbetalingsverzoeken allemaal tegelijk binnenkomen.
Dit is een van de punten die verklaren waarom de regulering van stablecoins echt van belang is. Het is niet genoeg om in theorie solide activa te bezitten als de structuur vervolgens geen onmiddellijke liquiditeit onder stress garandeert.
USDC en de zwaarste test voor het behoud van de peg
Ook USDC, vaak gezien als een van de stablecoins die het dichtst bij de traditionele financiële standaarden staat, heeft al kwetsbaarheden getoond in tijden van spanning. Het onderwerp raakt direct aan de USDC en het behoud van de peg, naast de bredere volatiliteit van USDC.
Na het faillissement van een bankinstelling die zich op de cryptosector richtte, begin 2023, daalde de waarde van USDC tot 0,87 dollar. Voor een asset die stabiliteit gekoppeld aan de dollar belooft, weegt een dergelijke beweging zwaar.
De druk stopte daar niet. In maart 2024 daalde USDC bij drie afzonderlijke gelegenheden tot 0,74 dollar.
Voor wie de markt vanuit een institutioneel perspectief bekijkt, betekenen deze episodes meer dan louter kortetermijnruis. Als een stablecoin wordt gebruikt als parkeerplaats voor liquiditeit of voor reguliere afwikkelingen, is een verlies met dubbele cijfers ten opzichte van de verwachte waarde geen aanvaardbare volatiliteit: het is een operationeel risico.
Waarom ECB, Fed en toezichthouders strengere regels eisen
De roep om strengere controles komt niet alleen voort uit wantrouwen tegenover de cryptosector. Ze komt voort uit de vrees dat instrumenten die als veilig worden gezien, systemische risico’s van stablecoins kunnen creëren als ze door plotselinge stress worden getroffen.
Volgens berichtgeving dringen zowel Amerikaanse als Europese toezichthouders aan op een toezicht op uitgevers van stablecoins dat gelijkwaardig is aan dat op banken. Het onderwerp omvat vereisten voor reserves, auditprotocollen en mogelijke terugbetalingsmechanismen.
De European Central Bank en de Federal Reserve hebben beide systemische kwetsbaarheden gesignaleerd. Parallel daaraan heeft de Fed opgemerkt dat een eventuele verschuiving van spaargelden van consumenten van bankdeposito’s naar stablecoins een essentiële financieringsbron voor banken zou kunnen verkleinen en nieuwe risico’s in het systeem zou kunnen introduceren.
Hier komt de tweede grote reden naar voren waarom het dossier belangrijk is. De impact van de regulering van stablecoins betreft niet alleen de uitgevers, maar ook de relatie tussen traditionele en digitale financiën. Als deze tokens groot genoeg worden om liquiditeit aan te trekken die vandaag in het bankcircuit blijft, houden ze op een nicheonderwerp te zijn en worden ze een kwestie voor prudentieel toezicht.
De vergelijking met geldmarktfondsen
Een ander centraal onderdeel van het debat betreft de vergelijking met geldmarktfondsen. Traditionele geldmarktfondsen voorzien doorgaans in specifieke waarborgen voor spanningsfasen, waaronder liquiditeitsheffingen en beperkingen op opnames.
De kritiek op stablecoins is dat uitgevers in de meeste rechtsgebieden nog niet onder vergelijkbare beperkingen opereren. Ook daarom worden de EU-regels voor stablecoins en de MiCA-stablecoin gezien als een bredere test: nagaan of de sector zich echt zal moeten aanpassen aan de transparantie-, liquiditeits- en toezichtstandaarden die kenmerkend zijn voor de gereguleerde financiële wereld.
De kernvraag blijft open. Als Tether en USDC een markt blijven domineren die vrijwel het hele segment vertegenwoordigt, zal de druk om stablecoins minder als simpele tokens en meer als financiële infrastructuren te behandelen nauwelijks afnemen.
